این ممکن است خیلی دشوار باشد که به افرادی که همسن والدینتان هستند دستور دهید، اما این نقش شماست و آنها هم این رفتار را از شما انتظار دارند. موضوع مهم این است که برای افراد احترام قایل شوید. افراد مسن تر تجربیات کاری و زندگی بیشتری از شما دارند، بنابراین از آنها تا حد امکان یاد بگیرید.

بهترین روشی که از احساس تهدید جلوگیری می کند این است که جویای ایده هایشان شوید و از تجربیاتشان استفاده کنید. هر فردی دوست دارد که ارزشمند تلقی شود و این به شما کمک می کند که تصمیمات بهتری اتخاذ کنید.

شما ممکن است نگران باشید یا نفهمید که افراد مسن تر و با تجربه تر انتظار دارند که راهنمایی هایشان عملی کنید، زیرا که مسن تر و فهمیده ترند. به این دلیل بایستی کاملا در هر موقعیتی مشخص کنید که چگونه تصمیم گیری با آنها مشورت و نظر خواهی خواهید کرد. بدین ترتیب، آنها انتظارهای واقع بینانه ای در مورد نظراتشان خواهند داشت و استقلال شما را در تصمیم گیری، که ممکن است با نظرات خودشان متفاوت باشد، درک خواهند کرد.

مواظب نحوه صحبت کردن خود باشید. گفتن چیزهایی مثل :" شما چه می کنید اگر....؟" و"چه راهنمایی می کنید؟" با این معنی تلقی می شود که شما از آنها راه حل می خواهید. گفتن چیزهایی مثل : " تجربه این را قبلا داشته اید؟"، " نتیجه چه بود؟" یا " موضوعات مهم کدامند؟" بیشتر به حقیقت یابی می مانند و لذا مناسب ترند.

مواظب باشید که هر نظر یا پیشنهادی را بدون قید و شرط قبول یا رد نکنید. در مورد نکات کوچک انعطاف پذیر باشید، اما اگر در مورد موضوعات مهم نظرات مطرح شده را قبول ندارید از نظر دهنده تشکر کنید و بگویید که بایستی بیشتر در مورد آن فکر کنید.