مرد هر روز دیر سر کار حاضر می شد، وقتی می گفتند : چرا دیر می آیی؟ جواب می داد: یک ساعت بیشتر می خوابم تا انرژی زیادتری برای کار کردن داشته باشم، برای آن یک ساعت هم که پول نمی گیرم. یک روز رئیس او را خواست و برای آخرین بار اخطار کرد که دیگر دیر سر کار نیاید.

مرد هر وقت مطلب آماده برای تدریس نداشت به رئیس آموزشگاه زنگ می زد تا شاگرد ها آن روز برای کلاس نیایند و وقتشان تلف نشود. یک روز از پچ پچ های همکارانش فهمید ممکن است برای ترم بعد دعوت به کار نشود.

مرد هر زمان نمی توانست کار مشتری را با دقت و کیفیت ، در زمانی که آنها می خواهند تحویل دهد، سفارش را قبول نمی کرد و عذر می خواست. یک روز فهمید مشتریانش بسیار کمتر شده اند.

مرد نشسته بود. دستی به موهای بلند و کم پشتش می کشید و به فکر فرو رفت. باید کاری می کرد. باید خودش را اصلاح می کرد. ناگهان فکری به ذهنش رسید. او می توانست بازیگر باشد:

*

*

از فردا صبح ، مرد هر روز به موقع سرکارش حاضر می شد، کلاسهایش را مرتب تشکیل می داد، و همه سفارشات مشتریانش را قبول می کرد.

او هر روز دو ساعت سر کار چرت می زد. وقتی برای تدریس آماده نبود در کلاس راه می رفت، دستهایش را به هم می مالید و با اعتماد به نفس بالا می گفت: خوب بچه ها درس جلسه قبل را مرور می کنیم. سفارش های مشتریانش  را قبول می کرد اما زمان تحویل بهانه های مختلفی می آورد تا کار را دیرتر تحویل دهد: تا حالا چند بار مادرش مرده بود، دو سه بار پدرش را به خاک سپرده بود و ده ها بار به خواستگاری رفته بود.

حالا رئیس او خوشحال است که او را آدم کرده ، مدیر آموزشگاه راضی است که استاد کلاسش منظم شده  و مشتریانش مثل روزهای اول زیاد شده اند.

اما او دیگر  با خودش «صادق » نیست. او الان یک بازیگر است.  همانند بقيه مردم!!!

اگر شما هم یك كارمند باشید، احتمالا با شرایطی كه خواهیم گفت آشنایی دارید چرا كه ممكن است برای خودتان اتفاق افتاده باشد یا برای همكارتان كه با شما دوستی نزدیك دارد. چند سال از شروع كار شما و به عبارتی كارمندیتان می‌گذرد و حالا احساس می‌كنید كه انگار دارید در جا می‌زنید و در راهی قرار گرفته‌ اید كه هیچ تغییر و پیشرفتی در آن نمی‌بینید. در این نقطه باید درست فكر كنید و ببینید كه دقیقا در كجا هستید و آیا راه كنونی می‌تواند شما را به هدفتان برساند یا نه.

1_ نكته اولی كه باید به آن توجه كنید اینست كه چه چیز در این شغل كنونی شما را مجذوب كرده و از انجام آن راضی و خوشحال می‌شوید. مثلا دوست دارید در بخش فن‌آوری اطلاعات كار كنید یا این كه كار با تكنولوژی‌های فنی و ابزارهای مكانیكی را ترجیح می‌دهید. شاید هم به هر دو علاقه‌مند باشید. دوست دارید به عنوان یك سرگروه فعال باشید یا این كه ترجیح می‌دهید از كسی دستور بگیرید؟

2_ علاوه بر این‌ها موفقیت‌هایی را كه در طی این دوره كارمندی باعث غرور و مباهات شما بوده‌اند را در نظر بگیرید و قدری مثبت به اوضاع نگاه كنید. لازم نیست كه این پیروزی‌ها حتما بسیار برجسته و قابل توجه باشند. مثلا هنگامی كه توانستید به همكارتان كه در حل و برطرف كردن اشكال كامپیوترش درمانده بود كمك كنید، یك موفقیت كسب كردید چرا كه احساس رضایت داشتید از اینکه دانش و معلومات فنی خودتان را به خوبی به كار گرفتید. زمانی هم كه برای ارتقای امنیت سیستم‌های كامپیوتری شركتتان ابزاری تدوین كردید، ‌باز هم یك پیروزی دیگر بود كه شما را مغرور و شاد كرد. یادآوری و لحاظ كردن این پیروزی‌های كوچك و بزرگ می‌تواند انگیزه‌ای برای كار و پیشرفت را به شما هدیه دهد.

3_ دوباره فكر كنید و ایده‌های شغلی گوناگونی را به ذهن بیاورید و خطوط ذهنی كلی و در هم و برهم ترسیم كنید و سپس با دقت آنها را پیش چشم بیاورید و مثل یك ذره‌بین بزرگترشان كنید. ببینید كه كدام خطوط برجسته‌تر هستند و نشان از چه حرفه‌ای دارند. این نقاشی ذهنی كه بیش از همه به چشم آمده همان چیزیست كه غالب بر ذهن شماست. اما باز هم باید فكر كنید. آیا می‌توانید این حرفه تازه با این محیط كار،‌ مسئولیت‌ها و امكانات فن‌آوری جدید را بپذیرید؟

4_ كار مهم دیگر اینست كه نقاط قوت و ضعف مهارت‌های حرفه‌ایتان را بشناسید. فراموش نكنید كه برای فهم این نكات باید نظرات و پس‌ خوراندهای همكاران و دوستانی كه مورد اعتمادتان هستند را جویا شوید. این دریافت پس خوراندها به این دلیل اهمیت دارد كه ممكن است شما از خود تصوری خاص داشته باشید در حالی كه دیگران ممكن است نظری كاملا عكس تصور شما اظهار كنند. مثلا آنها می‌ گویند كه این همكارمان واقعا در برنامه‌نویسی شبكه خبره و استاد است اما خودتان فكر می‌كرده‌اید كه اصلا خوب كار نمی‌كنید.

5_ پس از فهم نقاط ضعف و قوت،‌ درصدد تقویت نقاط قوت و برطرف كردن نقاط ضعف برآیید. اگر می‌خواهید در پست مدیریت جای گیرید اما مهارت‌های كافی ندارید، از دوره‌های آموزشی استفاده كنید و از شركت در پروژه‌های مدیریتی كه تحت سرپرستی مدیران برتر از سازمانتان انجام می‌شوند، بهره گیرید. فراگیری مطالب گوناگون كه دانش عمومی و تخصصی شما را بالا می‌برند و اخذ مدارك تخصصی بیشتر، ‌امتیازات لازم برای كسب درجه مدیریت و موفقیت در آن را به همراه می‌آورند.

6_  با وجود تمامی این محاسبات،‌هرگز برای استعفا عجله نكنید. دقت كنید و درست به جریانات اطرافتان توجه داشته باشید. گاهی اوقات مدیران برای ترفیع دادن به كارمندان با لیاقت و توانای خود، مسئولیت‌های آنها را زیاد می‌كنند تا ببنند كه آیا می‌توانند عهده‌دار پست‌های بالاتر و مهمتر شوند یا خیر. مثلا مدیران از این كارمندان می‌خواهند كه در جلسات و میتینگ‌های بیشتر و مهمتری حاضر شوند یا این كه مستقیما با شخص آنها كار كنند. اگر دیدید كه شما هم در این دسته افراد قرار گرفته‌اید، بدانید كه نشانه‌ها از پیشرفت و بهبود اوضاع هستند.

 7_ راه دیگر ارتقای موقعیت شغلی وترفیع اینست كه با مدیر بخش خودتان حرف بزنید. به او بگویید كه خواهان بازبینی و بررسی موقعیت حرفه‌ایتان هستید و فكر می‌كنید كه توانایی‌های بالاتری دارید. او به شما كمك خواهد كرد تا مسیری درست كه شما را به اهدافتان خواهد رساند، بیابید و طی كنید.

 8_ سعی كنید برای رفع این حالت یاس و ناخشنودی هر چه بیشتر در حرفه خود وارد شوید و به شكل كاملا تخصصی در جهت كسب معلومات و مهارت‌های گوناگونی كه كارایی شما را بالا می‌برند، تلاش كنید. شاید این ناامیدی و نارضایتی حاصل از كمبود مهارت‌ها و اطلاعات نوینی باشند كه هر روز در حال تغییر و تحولند. شركت در كنفرانس‌ها، سمینارها و كارگاه‌های آموزشی مطالب و دانش‌های جدیدی را به شما می‌آموزند كه با فراگیری و بكارگیری آنها می‌توانید به شكل كارمندی مستعد و توانمند ظاهر شوید و نظر مدیران را به خود جلب می‌كند. آنوقت به راحتی به پستهای بالاتری خواهد رسید كه راه را به سوی كسب اهدافش،‌ هموار می‌كند. در این میان از معلومات عمومی هم نباید غافل شوید. در هر صورت چه بخواهید در همین سازمان كنونی بمانید یا بخواهید در جستجوی كار دیگری باشید، این معلومات و دانش‌ها و مهارت‌های عمومی و تخصصی به كمكتان خواهند آمد.