دروندادهاي آموزش

دروندادهاي آموزش را به سه دسته مهارتها، نگرشها‌ (طرز تلقي‌ها) و دانش تقسيم نموده‌اند. اولين هدف آموزش، ايجاد و برقراري رابطه ميان شاغل و شغل است و زماني چنين رابطه‌اي حاصل مي‌شود كه نگرش و بينش كارمند يا كارگر نسبت به شغل و وظيفه‌اي كه دارد، مثبت باشد. همچنين زماني اين رابطه برقرار مي‌شود كه دانش و آگاهي كارمند يا كارگر نسبت به شغلش كافي باشد و بخواهد مهارتهاي ضروري شغل خود را توسعه بخشد.

در سازمانها فعاليتهاي آموزشي به‌منظور ايجاد يا تغيير مهارتها و نگرشهاي كاركنان نسبت به شغلشان انجام مي‌گيرد و نتيجه اين فعاليتها، عملكرد كارآمد و اثربخش خواهد بود.

مهارتها Skills

امروزه فعاليتهاي آموزشي، شامل فعاليتهاي منظمي از فراگيري يك مهارت ساده تا يك مهارت پيچيده در سازمان مي‌شود. آموزش يك مهارت ويژه به كارمند يا كارگر او را قادر خواهد ساخت تا به‌طور اثربخش وظايف شغلي خود را انجام دهد. كاركنان با تجربه و ماهر كه در شرف بازنشستگي هستند مي‌توانند در امر آموزش افراد جديد الاستخدام كمك بزرگي به سازمان بنمايند.

نگرشها Attitudes

ايجاد نگرش مثبت و صحيح در كاركنان از طريق برنامه‌هاي توجيهي (Orientation Program) حاصل مي‌شود. وجود اين برنامه‌ها براي تحقق مطلوب هدفهاي سازماني مفيد و ضروري است، برنامه‌هاي آموزشي بايد در جهت شكل دادن به نگرشهاي كاركنان تنظيم و اجرا شود تا از طريق حمايت آنان نسبت به فعاليتهاي سازماني، حس همكاري و اشتراك مساعي و وفاداري (Loyalty) آنان نسبت به سازمان بيشتر گردد.

دانش Knowledge

آموزش كاركنان بايد به‌منظور ايجاد و ارتقاء سطح دانش كاركنان انجام شود تا از اين طريق، افراد مشكلات جديد آن واحد را درك و نسبت به رفع آنها اقدام كنند. اين دانش ممكن است در زمينه يك شغل خاص، كيفيت و استانداردهاي مطلوب شغل باشد يا ممكن است اين دانش مربوط به پيچيدگي مشكلات در سازماندهي، برنامه‌ريزي، كارگزيني، هدايت و رهبري و كنترل باشد. به‌‌‌طور كلي، آموزش در زمينه دانش به سطوح زير مربوط مي‌شود:

       1.         دانش كلي در مورد سازمان يا كارخانه، محيط كار و زمينه شغلي.

       2.         دانش خاص در مورد شغل و محتواي شغل.

       3.         دانش مربوط به كيفيت و استانداردهاي توليد يا كيفيت كار.

برگرفته از کتاب نظريه ها و الگوهاي بازآموزي منابع انساني در سازمان تالیف مهدی شریعتمداری انتشارات یکان 1383